Home

 

Biografie

 

Agenda & Exposities

 

Archief

 

Gastenboek

 

Objecten

 

Schilderijen

 

Sitemap

Speciale Projecten

 

Staaldruk

 

Tekeningen

 
 

 

 

 

Welkom op de website van Jan van der Meulen



Tekeningen en schetsen


01. Jan klaagt aan - 02. Jan filosofeert - 03. Op het water - 04. Aan land - 05. Meer tekeningen in het archief - 06. Hoofdcartoons 

In de loop der jaren heeft Jan heel wat schetsen en tekeningen gemaakt. Wanneer ik die bekijk dan lijkt het mij alsof die tekeningen een soort van dagboek vormen. Ze laten de liefde van Jan voor natuur, water en scheepjes zien; zijn oog voor detail en ook hier en daar zijn levensfilosofie.
 
Hieronder volgt een keuze uit die verzameling.
 
 
Vroeg begonnen



Een schets uit 1947. Jan was toen 12 jaar

 

 Uit protest

Schetsen, inkttekeningen, litho's

 

   



Beeldend filosoferen

Een mengeling van litho, schets en tekst (1979)

De theorie der tegenstellingen

Ik geloof in tegenstellingen, waarbij het een niet kan bestaan zonder het ander.
Zo kan het voorkomen dat het egoisme van de mens zo ver gaat, dat zij gelukkig is met het ongeluk van de ander.
Een dag zonder avond zal geen echte dag zijn.
Tussen de uitersten is alles mogelijk begrensd door de tegenstellingen.

De uitersten zijn vijanden van elkaar, toch kunnen zij zonder elkaar niet bestaan.
Ik toon je mijn gevoelens.
Wie niet bereid is, iets van zichzelf te geven zal van een ander niets ontvangen.

Vandaag zag ik een vrouw met een dikke buik, in een wereld die op sterven na dood is.
Iets is de tegenstelling van niets.
Maar hoe kan iets de tegenstelling zijn van niets, als het niets niet waarneembaar is.
Hoewel het niets niet waarneembaar is, is het steeds rondom ons aanwezig.
Dus is het niets toch iets.
Want iets wat niets is bestaat niet
Toch bestaat het niets en is dus iets.

Niets is dus de tegenstelling van alles wat binnen ons waarnemingsvermogen is.
Aldus is bewezen dat het niets een niet waarneembare realiteit is en dus bestaat.

De mensheid heeft vele straffen uitgevonden en mensen om hun daden gevangen gezet.
Maar de ergste gevangenschap is die waarbij je een gevangene bent van jezelf.

Twee en twintig stappen voorwaarts en elf terug → Dan sta je in het midden van de brug.
Kijkend in het water zie je dan je spiegelbeeld
Ben jij het, of is het een vreemdeling ↑ die omhoog kijkt naar jou?

Oorlog en vrede zijn schijnbaar eeuwig met elkaar verbonden.
Twee uitersten die ogenschijnlijk steeds ver van elkaar verwijderd zullen blijven.
Begrippen die te maken hebben met machtwellust en rivaliteit.
Wanneer zal de tijd komen dat deze bgrippen volkomen in harmonie zijn met elkaar.

Dan zullen ook de woorden oorlog en vrede volkomen moeten zijn weggevaagd uit het menselijk geheugen. Want alleen het evenwicht is niet genoeg.

Zodra mensen bereid zijn zich in hun ware gedaante te vertonen, zal de wereld er heel wat beter uitzien.

Naar mate de tegengestelden verder van elkaar verwijderd zijn zullen de verschillen groter zijn.
Zodra de tegengestelden elkaar naderen, zal de een iets winnen en de ander verliezen.
Als de tegengestelden elkaar ontmoeten kan een tijdlang een evenwicht ontstaan. Daarna verwijderen zij zich opnieuw van elkaar.

Eenzaam zijn is alleen zijn, ook al zijn er duizend mensen om je heen.
De ergste straf die bestaat is een gevangene te zijn van jezelf.

Eigenlijk zijn de uitsersten vijanden van elkaar.
Toch kunnen zij zonder elkaar niet bestaan.
Hoe verder de uitersten van elkaar verwijderd zijn, hoe sterker de ervaring zal zijn bij het abrupt vergaan van de positieve naar de negatieve tegenstelling.

 

Water, schepen en bootjes

   
   
   
   
   


Aan land

   
   
   
   
   

 

Laatste wijziging op: 12-07-2013 13:29